Na veertig jaar werken in de jeugdhulpverlening had Truus een schat aan kennis en ervaring opgebouwd. Helemaal stoppen toen ze met pensioen ging, paste daarom niet bij haar. Sinds twee jaar zet ze haar ervaring in als vrijwillige coach bij MOmenz. Niet om opnieuw hulpverlener te zijn, maar om naast inwoners te staan en hen te ondersteunen om zelf weer verder te komen.
Ervaring die je wilt blijven gebruiken
Truus werkte veertig jaar in de jeugdhulpverlening. Ze begon als groepsleidster en werkte onder andere als gezinswerker, met pubers en binnen de pleegzorg. Later werd ze afdelingsmanager. Toen ze stopte met werken, volgde ze een opleiding tot mediator en ging ze aan de slag als buurtbemiddelaar. Dat deed ze twaalf jaar binnen Stichtse Vecht. Na haar pensioen ontstond er ruimte voor iets nieuws. “Ik had tijd over en vond het zonde om niets meer met mijn ervaring en kennis te doen. Als je er niets mee doet, slinkt die kennis snel. Door vrijwilligerswerk blijf je bij de tijd en kun je wat je hebt opgebouwd blijven inzetten.”
Via een advertentie in de VAR kwam MOmenz op haar pad. Niet meteen bij de eerste keer. Truus moest de advertentie een paar keer voorbij zien komen voordat ze reageerde. Inmiddels is ze gestopt als buurtbemiddelaar, maar als vrijwillige coach bij MOmenz is ze nog altijd actief.
Samen het hele plaatje bekijken
Als vrijwillige coach begeleidt Truus meestal één of twee inwoners tegelijk. Tijdens een traject maakt ze persoonlijk contact, stelt ze vragen en kijkt ze samen met de inwoner naar wat er speelt. Daarbij is het belangrijk om verder te kijken dan de eerste vraag. Soms lopen verschillende dingen door elkaar, zoals rouw, lichamelijke beperkingen en het ontbreken van een sociaal netwerk.
“Het is de kunst om samen te puzzelen, maar iemand wel zelf de oplossing te laten vinden. Daar zijn soms kleine tussenstappen voor nodig.” Het sociale netwerk in kaart brengen is daarom een belangrijk onderdeel van ieder traject. Wie zijn er om iemand heen? Waar kan iemand op terugvallen? Maar Truus kijkt ook bewust naar wat er wél goed gaat.
“Als iemand ondanks alles wat er speelt nog een dag in de week werkt, mag je daar ook bij stilstaan. Geef daar een compliment voor. Een positieve benadering is heel belangrijk.”
Soms is er meer tijd nodig
Een traject bij MOmenz duurt vaak ongeveer drie maanden. Maar niet iedere situatie laat zich binnen die periode oplossen. Soms wordt gaandeweg duidelijk dat verschillende problemen door elkaar lopen of dat iemand meer tijd nodig heeft om stappen te zetten.
Voor inwoners die langdurig periodiek contact nodig hebben om stabiel te blijven, zijn er binnen MOmenz L-trajecten. Juist bij deze trajecten komt de ervaring van Truus goed van pas. Ze kan vaak goed inschatten wanneer meer tijd nodig is. Tegelijkertijd vindt ze het belangrijk om haar rol als coach duidelijk te houden. “Je hoeft geen vrienden te worden en je bent ook geen hulpverlener. Je bent een coach die naast iemand staat. Je puzzelt samen, maar uiteindelijk moet iemand zelf verder kunnen.”
Dat betekent soms ook bewust kleine stappen zetten en niet te snel naar een oplossing willen. Na verloop van tijd ziet Truus vaak iets veranderen. “Op een gegeven moment komen mensen weer in beweging, soms zelfs letterlijk. Als dat punt is bereikt, kun je de gesprekken vaak langzaam gaan afbouwen. Bewegen kan uiteindelijk ook zonder een coach in de rug.”
Vrijwilligerswerk dat bij je leven past
Hoeveel tijd het coachen kost, verschilt per traject. Volgens Truus is juist de flexibiliteit een groot voordeel van dit vrijwilligerswerk. Als coach bepaal je mede zelf hoeveel trajecten je oppakt en hoe je de afspraken inplant.
“Wil je op vakantie, dan kun je daar met je traject rekening mee houden. Dat maakt het goed te combineren met je eigen leven.”
Voor Truus is het vooral een manier om haar jarenlange kennis en ervaring te blijven gebruiken. “Als mensen echt willen, geef ik behoorlijk veel. Met de kennis en de toolbox die ik in al die jaren heb opgebouwd, kan ik iemand een stukje verder gidsen.”
Ook vrijwillige coach worden?
MOmenz is op zoek naar vrijwillige coaches en in het bijzonder naar coaches voor L-trajecten. Bij deze trajecten heb je voor een langere periode contact met een inwoner die ondersteuning nodig heeft om stabiel te blijven.
Als coach sta je naast de inwoner. Je kijkt samen naar wat iemand zelf kan, welke mensen uit het netwerk iets kunnen betekenen en wat er verder nodig is. Je neemt het niet over, maar ondersteunt iemand om zelf stappen te zetten en zoveel mogelijk de regie te houden.
Hoeveel tijd je beschikbaar hebt en hoeveel trajecten je oppakt, bepaal je in overleg. Zo kun je het vrijwilligerswerk goed laten aansluiten bij je eigen leven.
Wil jij jouw kennis, ervaring en betrokkenheid inzetten als vrijwillige coach?
Neem contact op met MOmenz voor meer informatie.
